KLAUDINO. – O ve, kom mundo nunk esten plene de malbonito!
Sik suspekta mi, mi, kvu esten sinukulpito ipsu!
GEORGO DANDIN. – Silentan, malbone virino! Vu luden rolo de modestulino,
sed mi kognosten vu jam de longe, vu esten astute kanalio.
KLAUDINO, al ANGELIKO. – Sinjorino, num…
GEORGO DANDIN. – Silentan, mi diren al vu! Alie vu povun tre kare
paga por omnui, nam vu ja ne haven patro gentilomo.
ANGELIKO. – Ho esten kalumnio sik grande, e kvu sik forte
vulnen mie koro, ke mi ne poven mem hava forto por responda.
Ho esten ja alikvo terore, esta akusate de sposo, kvandu on faren al lu
nulo, kvo esten ne farinde! O ve, se mi meriten alikve reproco, lu
esten solu id, ke mi agin kum lu tro bone.
KLAUDINO. – Certe.
ANGELIKO. – Mie tute malfelico esten id, ke mi tro kuiden de lu;
cielo vulan, ke mi estan kapable tolera, kom lu diren, amindumei
de alikvu! Mi ne estun tum sik plendinde. Adiu, mi abiren; mi ne
poven plu tolera, ke on mi talemaniere ofendan.

Advertisements