KLITANDRO. – Mi certigen vu, ke kum mi vu deven tima nulo:
mi ne esten tale homo, kvu faren cagreno al belulini; e mi
tro respekten vu, vu e vue estimate gepatri, por ke mi havan
penso inamiska in vu.
S-ino DE SOTENVILLE, al Georgo dandin. – Nu, vu viden?
S-ro DE SOTENVILLE. – Ekcu vu esten kontentigate, mie bofilo. Kvo
vu diron de id?
GEORGO DANDIN. – Mi diron, ke id eston narati por inluliga; ke
mi bone szien, kvo mi szien, e ke, nam mi jam deven parola klare,
elu antu momento akceptin komisiulo de lu.
ANGELIKO. – Mi? Mi akceptin komisiulo?
KLITANDRO. – Mi inviin komisiulo?
ANGELIKO. – Klaudino!
KLITANDRO, al Klaudino. – Num esten vere?
KLAUDINO. – Mie vokablo de honoro, ho esten strange malvereo!
GEORGO DANDIN. – Silentan, vu malcastulino. Mi bone vu kognosten.
Ho esten vu, kvu antu momento inkondukin komisiulo.
KLAUDINO. – Kvu? Mi?
GEORGO DANDIN. – Si, vu. Ne ludan rolo de purulino.

Advertisements