SZENO SESE

S-ro DE SOTENVILLE, S-ino DE SOTENVILLE, ANGELIKO,
KLITANDRO, GEORGO DANDIN, KLAUDINO.

S-ino DE SOTENVILLE. – Koncerne id mi deven dira, ke jaluso
esten efektive strange afero. Mi alkonduken ic mie filino,
por klariga afero in alesto de omnu.
KLITANDRO, al Angeliko. – Num ho esten vu, sinjorino, kvu dirin al
vue sposo, ke mi vu amen?
ANGELIKO. – Mi? Kom mi povun id dira al lu? Num ho esten vero?
Mi volun efektive vida, ke vu provun ama mi! Provan ho, mi
peten vu; vu vidun, kum kvu vu parolen! Mi konsilen al vu fara id. Usan
omne artifiki de amenti; provan alikvantu, por plesiro, invia al mi
inviati, skriba al mi sekrete ame letereti, serka momenti,
kvandu mie sposo ne esten in sue domo, u kvandu mi eliren, e parolan
al mi de vua amo: vu besonen solu vena, mi promesen al vu, ke vu
eston dece akceptate.
KLITANDRO. – Nu, nu, sinjorino, kviete! Ne esten nezese fara al
mi tantu lezioni e tantu skandaliska. Kvu dirin al vu, ke mi haven
ideo ama vu?
ANGELIKO. – Kom mi poven szia, kvo on ic rakontin?
KLITANDRO. – On rakontan, kvo on vulen; sed vu ja szien, num mi
parolin kum vu de amo, kvandu mi vu renkontrin.
ANGELIKO. – Vu devun solu fara id, vu havun bone akcepto!

Advertisements