Ludoviko Zamenhof dufoje prezentis la reformitajn personajn pronomojn en siaj artikoloj en “La Esperantisto”. Unue li proponis:

mu, tu, lu, elu
nu, vu, loru

Sed fine en la lasta artikolo kun la reformita vortaro tiuj pronomoj ne estas samaj. Ili estas:

mi, tu, vu, lu, elu
nos, vos, ilu

Kiujn el ili oni devus uzi? Logika supozo diras, ke tio, kio estis publikigita de Zamenhof poste, estis pli matura ol la antaŭa penso. Tial estas rekomendinde uzi la pronomojn el la fina vortaro:

mi (mi)
tu (ci)
vu (vi singulara)
lu (li, ĝi)
elu (ŝi)
on (oni)
su (si)

nos (ni)
vos (vi plurala) 
ilu (ili)

La situacio estas simila al tiu kun la litero “j”. Unue Zamenhof proponis forigi ĝin el la alfabeto, sed tamen fine li konservis ĝin en la reformita vortaro.

Ludoviko Samenhof duvolte reformin persone pronomi in sue artikli in “La Esperantisto”. Une lu proponin:

mu, tu, lu, elu
nu, vu, loru

Sed fine in ultime artiklo kum reformate vokablaro is pronomi ne esten same. Ilu esten:

mi, tu, vu, lu, elu
nos, vos, ilu

Kvu el ilu on devun usa? Logike suposo diren, ke id, kvo estin publikigate de Samenhof postue, estin plu mature kvam antue penso. Por ho esten rekomendinde usa pronomi el fine vokablaro:

mi (mi) 
tu (ci) 
vu (vi singulara)
lu (li, ĝi) 
elu (ŝi)
on (oni)
su (si)

nos (ni) 
vos (vi plurala)
ilu (ili)

Situazio esten simile al is kum litero “j”. Une Samenhof proponin abiga lu el alfabeto, sed tamen fine lu konservin lu in reformate vokablaro.

Advertisements